Eerste stappen naar en variaties op de Google tax buiten de EU

pixabay-thaiIn de EU is de nodige jaren gesproken over de zogenaamde Google tax. De stand van zaken daarbij is dat er (nog) geen EU beleid is, maar Parijs en Madrid wel stappen zetten. Daarover wordt incidenteel geschreven in de Europese pers. Onder de radar blijft dat in Zuid Oost Azië vergelijkbare ontwikkelingen zichtbaar zijn.

Achtergrond Google Tax

Wat voor het gemak vaak de Google tax wordt genoemd betreft een handvol Amerikaanse bedrijven. Google is de “naamgever” van de belasting die ook opgelegd zou moeten worden aan Amazon, Apple en Facebook. Deze bedrijven realiseren grote omzet in de EU maar betalen daar hier geen belasting over.

Deze situatie is al langer een doorn in het oog van ondernemers en politici in de EU. Vandaar het plan voor de echt grote spelers op dit terrein een bijzondere EU brede heffing te creëren.

Afgeschoten in Brussel, maar niet van de agenda

Eind 2019 is de EU opzet voor een Google tax afgeschoten. Unanimiteit voor de plannen was niet realiseerbaar. Daarmee is het idee echter niet van de agenda. Parijs heeft – nota bene met steun van de EC – een Franse Google tax in het leven geroepen. Spanje heeft eind 2019 een vergelijkbaar wetsvoorstel gepubliceerd. Duidelijk is dat de losse lidstaten op dit terrein stappen zetten en daarmee de Amerikaanse bedrijven voor het blok zetten.

Persaandacht voor de belasting

De aandacht in de pers voor deze belasting (die verder gaat dan een e-commerce tax) en de achtergrond is gering. Er zijn drie redenen voor te geven. De eerste is dat het om Europees beleid zou moeten gaan en dat haalt de nationale pers amper. Verder speelt natuurlijk een grote rol dat de partijen die het aangaat alles uit de kast halen om de in hun ogen oneerlijke belasting te bestrijden. Dat zorgt dat het onderwerp te snel te complex wordt voor een kort krantenartikel.

Richting een Google tax in Zuid Oost Azië

En dan is er nog als derde reden dat het makkelijk is voor de pers dit af te doen als een EU, Frans of Spaans geschil. Op wereldschaal maakt die ophef weinig uit. De fout die daarbij wordt gemaakt is het onderschatten van de ontwikkelingen op mondiaal niveau en in Zuid Oost Azië. Bij de OESO staat het onderwerp al een paar jaar op de agenda. Wel in een bredere context, daar kijkt men ook naar andere dominante spelers in het digitale domein die te weinig belasting betalen.

In Zuid Oost Azië zijn ontwikkelingen die lijken op wat we in de EU zien. Indonesië heeft recent de btw afdrachten voor digitale koop en verkoop ingevoerd. De Filipijnen hebben een zelfde wetsvoorstel klaar liggen. Beide zijn weliswaar geen kloon van de EU Google tax, maar het is wel een eerste stap om dat mogelijk te maken. Thailand heeft een vergelijkbaar wetsvoorstel. Daarin staat dat elk platform of bedrijf dat meer dan 1,8 miljoen Bath omzet maakt op jaarbasis 7% btw moet afdragen.

Er gebeurt dus het nodige op wereldschaal om de bestaande ongelijkheid rond de digitale handel tegen te gaan. Jammer dat er zo weinig over geschreven wordt.

Share: