Kijkshop & Co – wat was de businesscase?

Eerder deze week is onverwachts de stekker uit de retailketen Kijkshop getrokken. Overnight verloren honderden medewerkers hun baan en werd besloten de tientallen panden dicht te houden. En dat terwijl de keten recent nog was overgenomen en er fris geld in gestoken zou worden. Dat roept vragen op.

Dat retail lastig is, is niet nieuw. Lang voordat er internet bestond was het al bekend dat zowel de plannen als doelstellingen voor vestigingen en aanbod regelmatig tegen het licht gehouden moesten worden. Pas aan het eind van elk boekjaar of kwartaal kijken of de perfomance in lijn was met de verwachtingen was ook toen al een vrij riskante manier van ondernemen. Internet is wat dat betreft niet totaal disruptive. Het grote verschil is dat veranderingen veel sneller kunnen opdoemen. Van stipje aan de horizon tot pontificaal voor de deur vergt geen jaren meer, dat kan met een paar maanden al gebeuren.

Wetende dat snelheid een belangrijkere factor is geworden doemt de vraag op waarop de businesscase van de (zoveelste) overname en doorstart van de Kijkshop was gebaseerd. Met welke kennis en aannames zijn de nieuwe Zweedse eigenaren aan de slag gegaan. Omdat het principe van “de gok wagen” weinig te maken heeft met gezond ondernemerschap moet hier iets anders hebben gespeeld.

Er zijn op het eerste gezicht twee mogelijkheden. De eerste is dat de eigenaren over onjuiste en onvolledige informatie beschikten. De eerdere neergang van witgoed- en bruingoedketens had bekend moeten zijn. Dat de telecommarkt (Kijkshop was actief met entry- en midlevel smartphones) in een paar jaar radicaal zou veranderen en dat The Phone House de deuren moest sluiten moet toch ook input zijn geweest voor de eigen plannen. Het gevaarlijke slagzij dat Blokker maakt kan evenmin onopgemerkt zijn gebleven. En toch is er vooralsnog geen enkel signaal dat er op wijst dat deze kennis aanwezig was en voor een aangepaste businesscase zorgde. Het is bijna te bizar om waar te kunnen zijn. Wat dan naar voren komt is een tweede mogelijkheid. We hebben te maken met het sturen op een faillissement, omdat er daardoor op een andere manier (fiscaal of via het vastgoed) sneller beter rendement te behalen valt.

Kijkshop is overigens niet de eerste keten waarbij de vraag wat de businesscase nou precies was gesteld moeten worden. Het zal evenmin de laatste zijn.

Share: